Kobiecy poradnik
Nasze tematy Obrączka odbiera wolność? Kobiecy poradnik katalog poradzdrowie i wychowanie dziecka
Warto wiedzieć
zwiń szukanie zaawansowane
Jak postępować z małym terrorystą?fot. 123RF
problem do rozwiązania

Jak postępować z małym terrorystą?

pytanie zadane w dniu: 11.12.2012
problem zgłoszony przez: LILU, 21 lat

3-latek wymusza na mnie wszystko. Jak z nim postępować?


Treść pytania:

"Dzień dobry!
Jestem mamą 3-letniego chłopca, który terroryzuje mnie w każdy sposób. Wymusza na mnie czynności, na które mu nie chcę pozwolić i wtedy on wpada w taką furię, krzyczy, kopie mnie i bije.

Wczoraj ok. 22 wyłączyłam mu telewizję i kazałam mu się położyć do łóżka, by zasnął, to wszystkie jego odpowiedzi były na nie. Nie reagowałam na to, próbował wszystkiego, ale nie działało. Nadal krzyczał, że chce bajki. Byłam wtedy bezradna, płakałam, bo nie wiedziałam, co zrobić. Od tych histerii ciągle boli mnie głowa, itp., więc pozwalam mu na oglądanie tych bajek, by nie histeryzował.

Nie wiem, czy to nie jest spowodowane tym, że synowi od małego pozwalam na wszystko, robił to, co chciał i tak jest do tej pory, a gdy mu czegokolwiek zabronię, to są histerie i krzyki na mnie. Nie wiem, co robić, jego złym zachowaniem jestem już zmęczona. Mam też 18-miesięczną córkę, która nie sprawia problemów wychowawczych. Od samego początku wytyczyłam małej granice i dostosowała się do nich.

Kocham swojego syna i chcę dla niego jak najlepiej. Co mam robić?"

Krystyna Zielińska Porady udziela Krystyna Zielińska, psycholog dziecięcy:

Witam Panią!

To, o czym Pani pisze, może mieć wiele przyczyn i problem histerii Pani synka można rozpatrywać na różnych płaszczyznach. Jedną z nich jest wyuczona histeria. Synek nauczył się, że kiedy zaczyna krzyczeć, histeryzować, to Pani spełnia jego oczekiwania.

Proszę zwrócić uwagę – zapowiada Pani, że bajek nie będzie, że „bajki muszą odpocząć” i bajkę Pani włącza, jeśli synek domaga się tego i wymusza histerią. Im więcej takich zachowań, takiego braku konsekwencji, tym bardziej utrwala się wzorzec zachowań – jeśli histeryzuję, to mam to, czego oczekuję! Jeśli spróbuje Pani być bardziej stanowcza i konsekwentna, to być może ilość histerycznych zachowań zmniejszy się, a ja mogę przypuszczać, że znikną z synka życia.

Dlaczego? Bo jeśli w wyuczonym mechanizmie zabraknie oczekiwanej nagrody, straci sens histeria. W swoim liście pisze Pani "od urodzenia pozwalałam mojemu synkowi na wszystko"… Ja dokończę to zdanie – i mamy teraz sytuację nie do zniesienia, bo to, czego oczekuje synek, kompletnie nie pokrywa się z tym, czego oczekuje Pani. Jaki stąd wniosek? Małemu dziecku też trzeba stawiać granice. Trzeba mówić, co dozwolone, a co zakazane. Jasność takich komunikatów jest bardzo ważna w wychowaniu. Dziecko musi dokładnie wiedzieć, czego oczekuje od niego mama i dlaczego wypełnianie jej poleceń jest tak ważne.

Kolejny powód histerii, który może być prawdopodobny – synek chce zwrócić na siebie uwagę. Ma młodszą siostrzyczkę, która absorbuje Panią, która zabiera cenny czas, której okazuje Pani zainteresowanie. Nie jestem w Państwa domu i nie wiem, jak dzieli Pani czas na obowiązki, jak na zabawę z dziećmi, jak na bycie z każdym z nich… Może synek czuje się niezauważony? Może zlekceważony? Może odbiera zbyt mało zainteresowania i uczuć? Może potrzebuje ich zdecydowanie więcej?

Gdyby tak było, robi wszystko, by skupić Pani uwagę na sobie. No i wreszcie pozostaje problem walki o własną niezależność, decydowanie o sobie, otrzymywanie tego, na czym mu zależy. Nie potrafi prosić, nie chce czekać, nie lubi odroczeń i histeryzuje. Podałam kilka prawdopodobnych powodów histerycznych zachowań synka.

Teraz jeszcze kilka zdań o histerii w dziecięcym wydaniu, które mam nadzieję, pozwolą Pani poszukać przyczyn histerycznych zachowań Pani synka. Podstawą do zmian jest znalezienie przyczyn i mądre eliminowanie zachowań z pełną wiedzą na ich temat. Atak histerii może się pojawić u dziecka w każdym wieku. Małe dziecko czasem traci panowanie nad sobą, kiedy nie potrafi czegoś przekazać i być zrozumianym. U dzieci, które czują, że nie mają żadnego prawa wyboru i którym zawsze się mówi, co mają robić, narasta niezadowolenie, a czasem rodzi się chęć buntu. W pewnym momencie dochodzi do eksplozji tych negatywnych uczuć pod postacią ataku histerii. Dziecko płacze, kopie, gryzie, pluje...

Czasem maluch zaczyna w ten sposób szantażować rodziców. Jeśli mama czy tata spełniają dziecięce prośby, właśnie wtedy, gdy ono histeryzuje, dziecko utrwala takie zachowanie, jako prowadzące do celu. „Jeśli będę głośno krzyczała w sklepie, to mama kupi mi upatrzoną lalkę”. Jeśli rodzic nie zdecyduje się na zakup zabawki pod naciskiem histeryzującego dziecka, maluch zrezygnuje z takich form wymuszania. Przedrzeźniając lub karząc dziecko za histerię, doprowadzamy je do buntu lub obniżamy jego poczucie wartości.

Na co warto zwrócić uwagę, gdy dziecko wpada w histerię? Przede wszystkim należy opanować własny gniew i być cierpliwą. Czasem nauka panowania nad gwałtownymi uczuciami może potrwać dłużej i nawet jeśli dziecko nauczy się już panowania nad sobą, to w chwilach zmęczenia czy stresu, może powrócić do tego mniej dojrzałego zachowania – do histerii. Zachęcam Panią, by nie wpadała Pani z tego powodu w panikę. Proszę nigdy nie dawać dziecku klapsa. Nauczy się, że kiedy ktoś jest zły, używa siły. Proszę zostać w pobliżu dziecka, gdy histeryzuje, by nie przestraszyło się własnego gniewu. Czasem pomaga mocne przytrzymanie, przytulenie do siebie i lekkie kołysanie.

Pani spokój zacznie udzielać się dziecku. Proszę nie śmiać się z dziecka, nawet wtedy, gdy atak histerii wygląda śmiesznie. Dla dziecka to poważna sprawa, a Pani śmiech może dla niego oznaczać brak szacunku. Zachęcam Panią, by nie lekceważyła jego uczuć, mówiąc „daj już spokój”, raczej proszę pokazać, że rozumie Pani malca, mówiąc na przykład: „jesteś zdenerwowany”. Proszę spróbować zainteresować czymś dziecko, zanim straci nad sobą panowanie. Jeśli dziecko wpadło w histerię na przykład w piaskownicy, proszę dać mu prawo wyboru, mówiąc: „uspokój się, albo będziesz musiał wyjść z piaskownicy”. Proszę nie używać zbyt wielu słów, bo dziecko jest skoncentrowane na swoim gniewie, a nie na Pani słowach. Proszę nie zawstydzać malucha przy kolegach i starać się, by na osobności uspokoił się. Kiedy atak histerii już minie, proszę przytulić malca i zapewnić, że kocha go Pani i zawsze tak będzie. Dziecko nie może zwątpić w Pani uczucia. Niezależnie od ataków histerii, musi czuć się bezpiecznie w rodzinie.

Proszę pokazać dziecku, jak może radzić sobie z gniewem. Może Pani zaproponować, by pobiegało, jeśli jesteście na spacerze, poskakało na materacu, poboksowało poduszkę lub narysowało swój gniew. Pani powinna przede wszystkim zachować spokój, jeśli dziecko wpadnie w histerię. Proszę powtarzać sobie, że któregoś dnia Pani dziecko nauczy się kontrolować swój temperament, zamiast pozwalać, by to on nad nim panował. No i na zakończenie jeszcze jedna ważna sprawa. Proszę zadbać o rytuały, przestrzegać godzin wypoczynku i tego wszystkiego, co sprawia, ze dziecko przyzwyczaja się – teraz czas na zabawę, teraz na jedzenie, a teraz na spanie. Jeśli zawsze o tej samej porze będzie się udawał na spoczynek – kąpiel, kolacja, bajka i… sen - przestanie protestować.

Będzie wiedział, że taka jest kolejność wszystkich czynności poprzedzających sen, że wręcz zacznie sam ich pilnować. Życzę powodzenia we wprowadzaniu zmian do życia synka i jak najszybszego ustabilizowania rodzinnej sytuacji i wyciszenia jej. Ufam, że malec zrezygnuje z histerii, a Pani uwierzy w swoje wychowawcze umiejętności. Niech rozpoczęty Nowy Rok będzie w Państwa rodzinie rokiem spokoju dla Pani synka i wszystkich domowników.

źródło porady: Kobiecyporadnik.pl


tak czy uważasz, że to dobra porada?

41 osób uważa, że to dobra porada

Zamieszczane w Serwisie przez Użytkowników i ekspertów porady mają charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą zastąpić porady udzielanej przez odpowiedniego lekarza w wyniku bezpośredniego badania. Wirtualna Polska S.A. nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za treść tych porad oraz za jakiekolwiek szkody Użytkownika powstałe na skutek lub w związku z zastosowaniem się przez Użytkownika do treści porady.

wybierz kategorię

To dział, w którym pediatrzy i psycholodzy dziecięcy rozwiązują problemy rodziców i pomagają im uporać się z kolką, alergią i wieloma innymi dolegliwościami dziecięcymi.

Logowanie

Nie masz jeszcze Profilu? Załóż go

Zapomniałeś hasła?


regulamin serwisu