fc_2.0_CC_kedailelaki
Co podnieca fetyszystę?
Futra, smoczki, buty, pończochy - to przedmioty użytku codziennego, używane niemal przez każdego. Czy jednak komuś z nas przyszłoby do głowy, by rzeczy te kojarzyć z seksem? Okazuje się, że dla niektórych osób kontakt z butami partnerki staje się sposobem na rozładowanie popędu seksualnego. Tą też i tacy, dla których podniecający staje się chociażby sam futrzany płaszcz...
Fetyszyzm to zaburzenie preferencji seksualnych, polegający na tym, iż obiektem dającym seksualne zaspokojenie staje się nietypowa rzecz. Może nią być praktycznie wszystko – od przedmiotu po każdą część ciała partnera. Do osiągnięcia pełni spełnienia seksualnego, amulet taki staje się dla fetyszysty niezbędny, a tradycyjny seks jest już niewystarczający.
Obiektem seksualnym mogą stać się części garderoby, takie jak bielizna buty, czy też materiały, z których wykonana jest odzież. Niektóre typy fetyszu mają nawet swoje nazwy. Altokalcifilia to zaburzenie, w którym fetyszem stają się wysokie obcasy. Retifista natomiast osiąga spełnienie w kontakcie z wyrobami ze skóry.
Bardzo częstym fetyszem są także części ciała człowieka. Podofilia to zaburzenie seksualne, w którym obiektem fetyszystycznym są stopy. Nasofilia to zaburzenie, w którym fetyszem staje się nos, w okulofilii fetyszem są oczy a odontofilia dotyczy zębów. Popularnym fetyszem jest natomiast trichofilia – oznaczająca pociąg seksualny do włosów partnera. Odmianą tego fetyszu jest pubefilia, gdzie obiektem pożądania stają się włosy łonowe. O ile wielu mężczyzn z pewnością nie zdziwi mammafilia, gdzie fetyszem są piersi, o tyle laktafilia, oznaczająca pociąg seksualny do piersi wydzielających mleko, może być niezrozumiała. Podobne odczucia może wywołać grawiditofilia, gdzie obiektem fetyszystycznym jest brzuch ciężarnej kobiety. Do zaburzeń wywołujących zdecydowanie najwięcej emocji należą nekrofilia, gdzie fetyszem jest martwe ciało człowieka oraz różne odmiany ekskrementofilii – tu obiektem seksualnym są wydaliny ciała ludzkiego. Koprofagia to spożywanie kału a koprolagnia to jego wąchanie. Podobnie urofagia - oznacza spożywanie a urofilia wąchanie moczu.
Fetyszyści zazwyczaj nie szukają pomocy seksuologa, ponieważ nie postrzegają swojego zaburzenia jako czegoś nieprawidłowego. Fetysz o niewielkim nasileniu nie wpływa negatywnie na ich związki partnerskie. Do specjalistów zgłaszają się natomiast osoby, które tego nie akceptują, lub takie, którym fetyszyzm uniemożliwia prowadzenie satysfakcjonującego, udanego życia – na przykład mężczyzna, który z powodu fetyszyzmu nie może współżyć płciowo.
Na zakończenie warto wspomnieć o zaburzeniu, które stanowi przeciwieństwo wszystkich powyżej wymienionych. Mowa tu o antyfetyszyźmie. Polega on na tym, że określona część ciała, zapach czy element garderoby partnera, staje się silnym hamulcem seksualnym, który uniemożliwia osiągnięcie satysfakcji seksualnej.
afi
Autor: Magdalena Krzak, psycholog, seksuolog oraz biegły sądowy. Członek Towarzystwa Seksuologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo- Behawioralnej. Doświadczenie kliniczne zdobyła pracując w Poradni Seksuologicznej i Patologii Współżycia w Warszawie.
Warto przeczytać:
Ciąża a seks
Seks poza dniami płodnymi a ciąża
Ciągłe pobudzenie seksualne
Raj fetyszysty: pończoszki i rajstopki
Bardzo częstym fetyszem są także części ciała człowieka. Podofilia to zaburzenie seksualne, w którym obiektem fetyszystycznym są stopy. Nasofilia to zaburzenie, w którym fetyszem staje się nos, w okulofilii fetyszem są oczy a odontofilia dotyczy zębów. Popularnym fetyszem jest natomiast trichofilia – oznaczająca pociąg seksualny do włosów partnera. Odmianą tego fetyszu jest pubefilia, gdzie obiektem pożądania stają się włosy łonowe. O ile wielu mężczyzn z pewnością nie zdziwi mammafilia, gdzie fetyszem są piersi, o tyle laktafilia, oznaczająca pociąg seksualny do piersi wydzielających mleko, może być niezrozumiała. Podobne odczucia może wywołać grawiditofilia, gdzie obiektem fetyszystycznym jest brzuch ciężarnej kobiety. Do zaburzeń wywołujących zdecydowanie najwięcej emocji należą nekrofilia, gdzie fetyszem jest martwe ciało człowieka oraz różne odmiany ekskrementofilii – tu obiektem seksualnym są wydaliny ciała ludzkiego. Koprofagia to spożywanie kału a koprolagnia to jego wąchanie. Podobnie urofagia - oznacza spożywanie a urofilia wąchanie moczu.
Fetyszyści zazwyczaj nie szukają pomocy seksuologa, ponieważ nie postrzegają swojego zaburzenia jako czegoś nieprawidłowego. Fetysz o niewielkim nasileniu nie wpływa negatywnie na ich związki partnerskie. Do specjalistów zgłaszają się natomiast osoby, które tego nie akceptują, lub takie, którym fetyszyzm uniemożliwia prowadzenie satysfakcjonującego, udanego życia – na przykład mężczyzna, który z powodu fetyszyzmu nie może współżyć płciowo.
Na zakończenie warto wspomnieć o zaburzeniu, które stanowi przeciwieństwo wszystkich powyżej wymienionych. Mowa tu o antyfetyszyźmie. Polega on na tym, że określona część ciała, zapach czy element garderoby partnera, staje się silnym hamulcem seksualnym, który uniemożliwia osiągnięcie satysfakcji seksualnej.
afi
Autor: Magdalena Krzak, psycholog, seksuolog oraz biegły sądowy. Członek Towarzystwa Seksuologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo- Behawioralnej. Doświadczenie kliniczne zdobyła pracując w Poradni Seksuologicznej i Patologii Współżycia w Warszawie.
Warto przeczytać:
Ciąża a seks
Seks poza dniami płodnymi a ciąża
Ciągłe pobudzenie seksualne
Raj fetyszysty: pończoszki i rajstopki
źródło: Kobiecyporadnik.pl
